«Επίσης, εκείνη η σκηνή από το Chrono Trigger είναι στην πρώτη πράξη του παιχνιδιού, αναφέρεται στα γεγονότα εκείνου του φεστιβάλ, ακριβώς στην αρχή», προσθέτει ο Faulkner. «Αλλά όταν τοποθετείς την ίδια στιγμή στο τέλος ενός παιχνιδιού 30 ωρών και μπορεί να αναφέρεται σε όλα όσα έκανες καθ’ όλη τη διάρκεια, νομίζω ότι χτυπάει πολύ πιο δυνατά.»
Το πραγματικό τέλος του Mina the Hollower είναι κάπως απογοητευτικό. Η Mina κλείνει τους γεννήτριες και νικά τον Lionel, αλλά ολόκληρο το νησί βυθίζεται στο χάος στα επακόλουθα. Η Mina, κατηγορούμενη για την κατάσταση των πραγμάτων, διώχνεται από την πόλη και αναγκάζεται να κρυφτεί με τον Thorne. Ο D’Angelo λέει ότι η πλοκή του Mina the Hollower βασίζεται σε βικτοριανές ιστορίες όπως ο Δράκουλας, Η Παράξενη Υπόθεση του Δρ. Τζέκιλ και του Μίστερ Χάιντ, και τα έργα του Καρόλου Ντίκενς. Σε αυτές τις ιστορίες, τα κεντρικά θέματα της σύγκρουσης μεταξύ κοινωνικών τάξεων, των τρομών του βιομηχανισμού και του καπιταλισμού, και των συνεπειών που έρχονται με την ανεξέλεγκτη «πρόοδο» δεν εξαφανίζονται μυστηριωδώς σε ένα ευτυχισμένο τέλος. Άρα δεν είχε νόημα να το κάνουν αυτό ούτε με το Mina. Ο Faulkner θέλει ο παίκτης να αναλογιστεί τι έκανε, και γιατί.
«Ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε ένα βικτοριανό πράγμα εξαιτίας αυτού που νιώθαμε στο Λος Άντζελες», λέει. «Είναι απλά πλημμυρισμένο με άστεγους και οι τιμές των σπιτιών ήταν τεράστιες. Και αυτό ήταν το 2020, τώρα νομίζω ότι ολόκληρος ο κόσμος το νιώθει αυτό. Νομίζω ότι οι βικτοριανές ιστορίες συντονίζονται πραγματικά. Υπάρχει λόγος που οι άνθρωποι το αποκαλούν τώρα Δεύτερη Εποχή του Επιχρυσωμένου Αιώνα.
«Ξέρεις, είναι περίεργο στο Zelda που πας και σπας τις γλάστρες. Το παρατηρεί ο καθένας. Σε αυτό το παιχνίδι θέλαμε να πούμε, κάνεις αυτά τα πράγματα και έχει σημασία που τα κάνεις. Και… το μήνυμα στο τέλος συντονίζεται με την ίδια ιδέα, ότι η εξουσία και το κεφάλαιο μπορούν να ελέγξουν μια αφήγηση.»