Ενώ η μάχη μαίνεται, αλλού η βασίλισσα Ραινέιρα κάνει σκηνικό επειδή κανείς δεν την αφήνει να πετάξει με τον δράκο της στον Κόλπο για να διασώσει τις ναυτικές της δυνάμεις που δέχονται επίθεση. Καταλαβαίνω ότι το βαθύτερο μεταφορικό νόημα του House of the Dragon είναι μια πραγματεία για τη μισογυνία και την απροθυμία του Γουέστερος να ανεχτεί μια γυναίκα κυβερνήτη για χάρη ενός άνδρα, ανεξάρτητα από το πόσο ανίκανος είναι αυτός ο άνδρας. (Μοιάζει οικείο, έτσι;) Η βασίλισσα Ραινέιρα είναι απογοητευμένη που οι άνδρες γύρω της, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της Φρουράς της Βασίλισσας και του γιου της, δεν την παίρνουν στα σοβαρά. Μέχρι αυτό το σημείο, η Ραινέιρα είχε χειριστεί αυτή την απογοήτευση με χάρη και φαινόταν ότι οι σεναριογράφοι την έχτιζαν — κάνοντάς την να υπομένει αυτές τις ταπεινώσεις μέχρι που δεν μπορεί πια, σπάει και κάνει μια Ντέινερις. Αλλά με αυτό το επεισόδιο, ένιωσα ότι οι σεναριογράφοι έχασαν εντελώς τον στόχο με τον χαρακτηρισμό της. Όταν οι προσπάθειές της να βοηθήσει στον Κόλπο αποτυγχάνουν και την κλειδώνουν στο δωμάτιό της, η Ραινέιρα αρχίζει να κόβει το φόρεμά της, λυγίζοντας ενώ παραποιεί ένα απόσπασμα από την αγαπημένη μου βασίλισσα στην ιστορία, τη βασίλισσα Ελισάβετ Α’. Είπε, «Μπορεί να εμφανίζομαι να έχω το αδύναμο και εύθραυστο σώμα μιας γυναίκας, αλλά κατέχω την καρδιά και το πνεύμα ενός βασιλιά.»
Εκτιμώ ότι οι άνθρωποι στο δωμάτιο των σεναριογράφων είναι μαθητές της ιστορίας και θέλουν να κάνουν συγκρίσεις μεταξύ της Ραινέιρα και μιας από τις μεγαλύτερες γυναίκες κυβερνήτες στην ιστορία, αλλά δεν θα μπορούσαν να είχαν διαλέξει χειρότερο τρόπο για να το κάνουν αυτό. Όταν η Καλή Βασίλισσα Μπες είπε, «Ξέρω ότι έχω το σώμα μόνο μιας αδύναμης, εύθραυστης γυναίκας· αλλά έχω την καρδιά και το στομάχι ενός βασιλιά», το φώναξε καβάλα σε άλογο, ντυμένη με πανοπλία, απευθυνόμενη στον στρατό της πριν από την αιφνιδιαστική ήττα του αγγλικού ναυτικού κατά του Ισπανικού Στόλου το 1588. Στο στόμα της Ραινέιρα, δοσμένο ως δακρυσμένο παραλειπόμενο σε έναν από τους συμβούλους της, οι λέξεις χάνουν όλο το βάρος της ιστορικής τους δύναμης. Γίνονται απολύτως άνευ νοήματος. Την ίδια στιγμή υπάρχει μια γυναίκα μισό κόσμο μακριά, που τα κάνει όλα λαμπόγυαλο με τη Σκύλα της, η οποία θα ήταν τέλεια για μια τέτοια ατάκα. Αν η ναύαρχος Λοχάρ είχε πει μια διασκευασμένη εκδοχή του αποσπάσματος της βασίλισσας Ελισάβετ θα είχα σηκωθεί και θα είχα ξεσπάσει σε χειροκρότημα και το μισό διαδίκτυο θα χειροκροτούσε μαζί μου.