Δεν ξέρω τι είναι, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο παιχνίδι από τότε που να είχε τόσο υπέροχο ήχο απλώς για…το τρέξιμο! Υπάρχει πολύς σπουδαίος ηχητικός σχεδιασμός στο Sunshine γενικά, όμως. Λατρεύω τους μικρούς μηχανικούς στριγκλισμούς που κάνει ο FLUDD όταν αλλάζει λειτουργίες ή μπαίνει σε λειτουργία «ανάπαυσης». Όλοι οι διαφορετικοί ήχοι του νερού είναι υπέροχοι. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο αστείο από το να μιλάς με έναν Pianta και να ακούς «Μπαακάμπαα μαααχουμπού!»
Είναι παράξενο να κοιτάζω πίσω και να σκέφτομαι ότι το Super Mario Sunshine ήταν πιθανότατα η πολύ πρώτη μου επαφή με οτιδήποτε έστω και απομακρυσμένα μοιάζει με ASMR. Ακούω περιστασιακά τέτοια βίντεο όταν θέλω να χαλαρώσω—μου αρέσουν ιδιαίτερα τα βίντεο μαγειρικής ASMR, και συγκεκριμένα τα υλικά από το Cooking Tree, που είναι απλώς το πιο ήρεμο και ικανοποιητικό κανάλι ψησίματος που μπορείς να φανταστείς. Αλλά μέχρι σήμερα παραμένει κάτι στο να κάνεις τον Mario να τρέχει γύρω από την πλατεία με την πέτρινη επένδυση που ηρεμεί την ψυχή μου. Αν είχες μια αγχωτική εβδομάδα, ίσως να το δοκίμαζες κι εσύ;
Να έχεις ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο γεμάτο ευδαιμονικά μικρά χτυπήματα του Mario!