11. Batman Begins
Η πρώτη είσοδος του Nolan στον κόσμο των υπερηρώων είναι σήμερα μια αναζωογονητική θέαση. Η ιστορία προέλευσης του Batman του 2005 είναι αξιοσημείωτα απλή και συνεκτική, και αντί να σπεύδει να στήσει πλοκές για πολλούς άλλους χαρακτήρες και ταινίες, αφιερώνει χρόνο για να δημιουργήσει μια ισχυρή κατανόηση του δικού της κόσμου και χαρακτήρων. Θυμάστε πότε οι ταινίες υπερηρώων είχαν το κάτι άλλο αντί να είναι εφαλτήρια για έντεκα άλλες ταινίες; Η προσέγγιση του Nolan στα τραγικά ξεκινήματα του Μπρους Γουέιν είναι μεθοδική και ενδοσκοπική· μέχρι τη στιγμή που βλέπουμε τον Κρίστιαν Μπέιλ να φοράει το εμβληματικό κουκούλι, έχουμε ήδη δει αρκετά από τα σημεία αναφοράς του Μπάτμαν να εκτυλίσσονται, από τον θάνατο των γονιών του μέχρι την εκπαίδευσή του στη Συμμορία των Σκιών. Το Begins παίρνει τον χρόνο του για να φτάσει στον Μπάτμαν με έναν τρόπο που ήταν απλά καλός κινηματογράφος πριν από 20 χρόνια, αλλά τώρα, μετά από χρόνια ταινιών υπερηρώων που προσπαθούν να σας πουλήσουν εισιτήρια για δεκάδες άλλες ταινίες, είναι υπέροχο να παρακολουθείς μια που ασχολείται περισσότερο με το να επιδείξει αγάπη για την τέχνη παρά για την πνευματική ιδιοκτησία. — Κένεθ Σέπαρντ
10. Insomnia
Το Insomnia είναι μάλλον η λιγότερο «Κρίστοφερ Νόλαν» ταινία σε αυτή τη λίστα, αλλά είναι επίσης ίσως μια από τις πιο υποτιμημένες του. Υπάρχουν αστραπές του κινητικού του κινηματογραφικού στυλ και μοντάζ σε κάποιες καταδιώξεις και λεκτικές μονομαχίες, αλλά για το μεγαλύτερο μέρος είναι μια πλατφόρμα για να παρακολουθήσεις δύο εμβληματικούς και απίστευτα διαφορετικούς αστέρες να παίζουν ο ένας με τον άλλον με ακαταμάχητους τρόπους. Ο Αλ Πατσίνο και ο Ρόμπιν Γουίλιαμς μετατρέπουν το ριμέικ ενός νορβηγικού ψυχολογικού θρίλερ σε μια από τις πιο προσωπικές, οικείες και ανθρώπινες ταινίες του Νόλαν. – Ίθαν Γκας
9. Dunkirk
Άνθρωπε, ο Κρίστοφερ Νόλαν λατρεύει την μη γραμμική αφήγηση. Δεν μπορεί να αντισταθεί ακόμα κι αν η ιστορία δεν την απαιτεί απαραίτητα, όπως στο άγχος-προκαλούμενο Dunkirk του 2017. Αν και τα γεγονότα των τριών νημάτων πλοκής της ταινίας λαμβάνουν χώρα σε μία εβδομάδα, μία μέρα και μία ώρα, ο τρόπος που ο Νόλαν πηδά από στιγμή σε στιγμή συμπιέζει την ταινία σε ένα μακρύ σμήνος δράσης και πανικού για το οποίο η μουσική του Χανς Ζίμερ δεν προσφέρει καμία ανακούφιση. Το Dunkirk είναι μια λαμπρή ταινία για το πώς αντιστρέφει την τυπική αφηγηματική δομή πολεμικών υπερπαραγωγών. Ο μεγαλύτερος κακός της ταινίας δεν είναι ο γερμανικός στρατός, που δεν του δίνεται ποτέ πρόσωπο προτιμώντας να πυροβολεί από λίγο έξω από την οθόνη ή πίσω από την ανωνυμία ενός βυθισμένου υποβρυχίου· είναι οι Βρετανοί στρατιώτες που αφήνουν τον δικό τους φόβο να τους οδηγήσει σε τραγικές επιλογές. Αλλά για όλες τις φανταχτερές αερομαχίες τυπικές μιας πολεμικής ταινίας δράσης, το Dunkirk είναι ένα παζλ για τον θεατή. Ο Νόλαν μας δείχνει γεγονότα από μία οπτική γωνία, μετά αλλάζει την κατανόησή μας για ό,τι είδαμε με μια άλλη. Είναι μια χαρακτηριστική κίνηση Νόλαν, εκτελεσμένη εδώ με λιγότερη τελειότητα από ό,τι έχει καταφέρει σε άλλες ταινίες, αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική παρ’ όλα αυτά. — Άς Πάρις
8. Tenet
Το Tenet είχε πολλά στοιχεία εναντίον του: μια ακατανόητη πλοκή που συνενώνεται μόνο με διαδοχικές θεάσεις, και η πανδημία covid-19 που μετέθεσε την ταινία στις streaming πλατφόρμες.