Συνέχισε να κατονομάζει δεκάδες βετεράνους που παρέμειναν στη Bungie σε πολλαπλές σειρές παιχνιδιών, προσθέτοντας ότι αυτοί ήταν μόνο όσους μπορούσε να θυμηθεί αυθόρμητα για ένα τυχαίο ποστ στο X. Άλλοι μπήκαν στη συζήτηση για να επισημάνουν ότι, όποια κι αν είναι τα παράπονα του κόσμου για το Marathon, ήταν άδικο να τα φορτώνουν σε μια φανταστική Bungie εντελώς αποκομμένη από την κληρονομιά του στούντιο.
«Εκτός από την αλήθεια-βόμβα του Elliott παρακάτω, υπάρχει έλλειψη εκτίμησης στο αρχικό ποστ για τις πολιτισμικές και τεχνολογικές κληρονομιές», έγραψε ο Mark Noseworthy, που εντάχθηκε στη Bungie το 2009 ως engineering producer στο Halo: Reach και αποχώρησε το 2024 ως VP στο Destiny. «Οι άνθρωποι τις περνούν από γενιά σε γενιά, κομμάτι-κομμάτι, καθώς νέοι έρχονται κι άλλοι φεύγουν από μια εταιρεία.»
Συνέχισε: «Είναι ένας από τους λόγους που η αίσθηση των παιχνιδιών της Bungie παραμένει δυνατή για 25 χρόνια (ενώ τα μέλη της ομάδας gameplay έχουν αλλάξει πολλές φορές). Το Πλοίο του Θησέα είναι καλή μεταφορά, γιατί είναι ΚΑΙ το αρχικό πλοίο ΚΑΙ το ΝΕΟ ταυτόχρονα. Καθόλου «ντουκ».»
Ένα στούντιο είναι περισσότερο από το άθροισμα των εργαζομένων του. Αυτός είναι ο λόγος που χτίζουμε θεσμούς: για να διατηρούνται οι αξίες και το όραμα πέρα από οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων. Είναι επίσης αλήθεια ότι το σύνολο του ιστορικού LinkedIn ενός στούντιο και οι παλιοί τίτλοι του δεν εγγυώνται ποτέ ότι το επόμενο πράγμα που θα φτιάξουν μαζί θα είναι επιτυχία. Τα στούντιο φτιάχνουν καλά παιχνίδια. Τα στούντιο φτιάχνουν κακά παιχνίδια. Καλοί developers από καλά στούντιο μπορεί να φτιάξουν κακά στούντιο που φτιάχνουν κακά παιχνίδια.
Η ανάπτυξη παιχνιδιών, όπως και οι αθλητικές ομάδες, είναι πολύ πιο άναρχη από όσο δείχνουν τα ονόματα σε ένα χαρτί. Αλλά και πάλι, όποιος προσπαθεί να χρησιμοποιήσει το παρελθόν της Bungie σαν ρόπαλο για να χτυπήσει το Marathon είναι ηλίθιος.