Φτιάχνοντας τρύπες και χτυπώντας μπάλες
Η δημιουργία γκολφ-τρυπών είναι το κύριο μέλημα του Under Par και, ευτυχώς, το πετυχαίνει απόλυτα. Μπορείς να σκάψεις όσο θέλεις σε κάθε γήπεδο. Βέβαια, μπορείς απλώς να ρίξεις λίγο γρασίδι και μια τρύπα και να το αφήσεις εκεί. Οι γκολφέρς όμως θα σου γράψουν κακή κριτική και αυτό θα πληγώσει τη συνολική σου βαθμολογία. Έτσι, σε παροτρύνει να λερώσεις τα χέρια σου: να βάλεις θάμνους, να αλλάξεις το υψόμετρο σε συγκεκριμένα σημεία, να φτιάξεις παγίδες και να σχεδιάσεις γήπεδα που προκαλούν χωρίς να είναι εντελώς αδύνατα. Οι γκολφέρς μισούν κι αυτό. Τόσο ιδιότροποι, αυτοί οι μπασταρδο-ρακοκάρφοι.
Ένα από τα αγαπημένα μου χαρακτηριστικά του Under Par Golf Architect είναι η δυνατότητα να παίξεις τη δημιουργία σου. Οποιαδήποτε στιγμή, με ένα απλό κλικ σε ένα πολύχρωμο κουμπί στην κορυφή της οθόνης, μπορούσα να βγω από τη λειτουργία θεού και να γίνω ένας απλός γκολφέρς. Περπατούσα μάλιστα με περίεργο τρόπο, ακριβώς όπως τα μικρά μυρμήγκια που συνήθιζα να ελέγχω. Σε αυτή τη λειτουργία, είσαι ελεύθερος να εξερευνήσεις το γήπεδό σου, να αλληλεπιδράσεις με αντικείμενα και να παίξεις μερικούς γύρους στις δικές σου τρύπες.
Η προσομοίωση γκολφ δεν είναι πολύ βαθιά, αλλά είναι αρκετά απαιτητική ώστε ένα hole-in-one σε ένα δύσκολο γήπεδο που εσύ έφτιαξες να νιώθει υπέροχα. Ακόμα καλύτερα αν έχεις δει μια παρέα από κλασόμπατσους να αποτυγχάνει πριν από σένα. Ένιωσα έπαρση όταν το κατάφερα; Ναι. Ναι, το ένιωσα.
Το Under Par μπορεί να είναι ιδιότροπο κάποιες φορές. Τοποθετώντας φράχτες, για παράδειγμα, τρελάθηκα γιατί συχνά σβήνανε πεζοδρόμια ή γρασίδι. Και θα ήθελα το οικονομικό κομμάτι του Under Par να ήταν λίγο πιο ολοκληρωμένο και χρήσιμο. Παρ’ όλα αυτά, το παιχνίδι με κόλλησε σκληρά και, αφού μου φάνηκαν μόλις λίγα λεπτά, είχα παίξει σχεδόν δύο ώρες. Στη μέση της εργάσιμης ημέρας. Ουπς! Αν είσαι φαν των όχι-πολύ-σοβαρών παιχνιδιών διαχείρισης-προσομοίωσης όπως το Two Point Museum ή το προαναφερθέν SimGolf, πιστεύω ότι το Under Par Golf Architect αξίζει μια ή δύο βολές.