Θέλω να είμαι σαφής: δεν είναι ένα παιχνίδι που αγαπώ επειδή μπορώ να «ταυτιστώ» μαζί του. Υπάρχουν σημεία στα οποία η Mara κι εγώ μοιάζουμε και σημεία στα οποία διαφέρουμε. Αυτή μεγάλωσε στην Ανατολική Ακτή, εγώ στη Δυτική· είναι cis, εγώ είμαι trans· είναι straight, εγώ είμαι queer. Μεγάλωσε εβραία (αν και, στα τέλη της εφηβείας της, δεν είναι σίγουρη ποιος είναι ο ρόλος του Ιουδαϊσμού στη ζωή της)· εγώ μεγάλωσα καθολική (αν και εγώ κι ο Ιησούς δεν τα λέμε πολύ πια). Υπάρχουν στιγμές που ζηλεύω τη Mara και στιγμές που τη λυπάμαι. Είναι απολύτως ο εαυτός της.
Κι όμως, παρά την ακρίβειά του ως προς τον χρόνο και τον τόπο, παρά τις συγκεκριμένες φιλοδοξίες της Mara ως συγγραφέα, την περιέργειά της για τον κόσμο γύρω της, την επιθυμία της για αγάπη και σεξ και την αβεβαιότητά της για το τι σημαίνει ο Ιουδαϊσμός γι’ αυτήν και όλα τα υπόλοιπα, με έκανε να νιώσω συνδεδεμένη όχι μόνο μαζί της αλλά με όλη την ανθρωπότητα, με όλους όσοι ζουν ή έχουν ζήσει ποτέ. Αυτό είναι κάτι που μόνο ένα πραγματικά σπουδαίο παιχνίδι μπορεί να καταφέρει.
Το Perfect Tides: Station to Station κυκλοφορεί στο Switch στις 14 Μαΐου. Είναι επίσης διαθέσιμο στο Steam.