Είναι μια ενδιαφέρουσα φιλοσοφία και στην πράξη σημαίνει ότι ακόμα και σε αγώνες όπου οι δύο ομάδες ανταλλάσσουν χτυπήματα, ποτέ δεν νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε αδιέξοδο. Αν αυτά τα συναισθήματα θα διαρκέσουν μετά από δεκάδες ή και εκατοντάδες παιχνίδια μένει να φανεί, αλλά προς το παρόν χαρίζει στο Highguard μια ζωηρή ενέργεια που δεν περίμενα από έναν τόσο σύνθετο βρόχο παιχνιδιού. Σίγουρα επιτυγχάνει τον δηλωμένο στόχο της Wildlight να δημιουργήσει κάτι πραγματικά μοναδικό για το είδος· νιώθει σαν μια ανάσα φρέσκου αέρα, ακόμα κι αν μεμονωμένα στοιχεία τα έχουμε ξαναδεί πολλές φορές.
Η πρώτη μου ματιά στο παιχνίδι έκανε την κακή υποδοχή του στην αποκάλυψη να πονάει ακόμα περισσότερο. Το Highguard πέρασε τις τελευταίες εβδομάδες ως το αστείο του διαδικτύου και με αφήνει να αναρωτιέμαι αν οι παίκτες θα του δώσουν την ευκαιρία που πιθανότατα του αξίζει. Είναι εύκολο για έναν προγραμματιστή να ισχυριστεί ότι δημιούργησε κάτι πραγματικά καινούργιο για το είδος, και ταυτόχρονα εξίσου σπάνιο για ένα στούντιο να τηρήσει αυτή την υπόσχεση. Το Highguard αισθάνεται πραγματικά ξεχωριστό και, όπως το Titanfall πριν από αυτό, θα μπορούσα να το δω να αποκτά ένα παθιασμένο κοινό. Απλώς ελπίζω να του δοθεί αυτή η ευκαιρία.