Δεν είχα ακόμη συναντήσει τη Lapras κι έτσι δεν μου είχαν μάθει να κολυμπώ, οπότε τράβηξα όποια πλακάκια μπορούσα από το inventory μου και έφτιαξα ένα απαίσιο, πρόχειρο γεφύρι που ξεκινούσε από την ακτή και έφτανε μέχρι το ετοιμόρροπο δεξιό πλευρό του πλοίου. Ακόμα κι στον απλό, «μπλοκάτο» σχεδιασμό του Pokopia, ήταν φανερό πως αυτό κάποτε ήταν ένα πολυτελές κρουαζιερόπλοιο για τους πλουσιότερους του κόσμου των Pokémon. Μέσα βρίσκονται οι σκονισμένες σάλες ενός χορού, σκεπασμένες με μπαλόνια, ακριβά φωτιστικά και τα πιο σνομπ κάγκελα που είχα δει στο παιχνίδι μέχρι τότε. Σε ένα περιοδικό πεσμένο στο πάτωμα, οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν: ήταν το S.S. Anne.
Το πλοίο αποτελεί σκηνικό μιας από τις πιο αξέχαστες παράπλευρες ιστορίες των Pokémon Red και Blue, όπου ο παίκτης πρέπει να πολεμήσει την ελίτ της περιφέρειας Kanto, να φτάσει στην καμπίνα του καπετάνιου και να πάρει το Hidden Machine που κόβει δέντρα σε όλο το παιχνίδι. Είναι επίσης το επίκεντρο ενός από τα πιο μακροχρόνια urban legends της σειράς, όπου οι παίκτες πίστευαν πως μπορούσαν να βρουν ένα σπάνιο, μη-πιάσιμο Mew παρακάμπτοντας τη σειρά των αποστολών, και πρωταγωνιστεί σε ένα από τα πιο αξέχαστα επεισόδια του αρχικού anime, όπου ο ήρωας Ash και οι φίλοι του σχεδόν πνίγονται σε ναυάγιο. Είναι μια εμβληματική τοποθεσία σε ένα franchise γεμάτο εκατοντάδες τέτοιες κατά τη διάρκεια των 30 χρόνων του. Τα μάτια μου βούρκωσαν.
Το Pokopia είναι γεμάτο τέτοιες στιγμές αναγνώρισης. Τα ημερολόγια και τα κομμένα περιοδικά που βρίσκεις σε αυτόν τον πεθαμένο κόσμο σχηματίζουν την εικόνα ενός κόσμου που βρισκόταν σε κρίση με τρόπους που τα ίδια τα Pokémon δεν καταλάβαιναν. Οι άνθρωποι κατέγραφαν τις ελπίδες, τα όνειρα και τους φόβους τους, και τα Pokémon δεν είχαν ιδέα για τον κίνδυνο που πλησίαζε. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζουν να ξαναχτίζουν τον κόσμο ελπίζοντας πως η ανθρωπότητα θα επιστρέψει να ζήσει ξανά μαζί τους. Καθώς πλησιάζω στην τελική αποκάλυψη, σταυρώνω τα δάχτυλά μου πως η ελπίδα δεν είναι αβάσιμη, αλλά κάθε φορά που περνάω από ένα ορόσημο που θυμάμαι να περπατάω πριν από δεκαετίες στο Game Boy μου, νιώθω το στομάχι μου να σφίγγει. Μα, το Pokopia ξέρει πώς να στρίβει το μαχαίρι ανάμεσα σε όλες τις αξιαγάπητες αλληλεπιδράσεις με τα Pokémon.