Το Highguard κυκλοφόρησε επιτέλους, έπειτα από μια πραγματικά παράξενη περίοδο κατά την οποία φαινόταν πως όλοι είχαν άποψη για ένα παιχνίδι που είχαμε δει μόνο για δύο λεπτά στο τρέιλερ των Game Awards. Όπως και να ’χει, είναι εδώ και έχω ήδη παίξει γύρω στις έξι ώρες του νέου δωρεάν FPS. Αν και δεν είμαι ειδικός, έχω περάσει αρκετό χρόνο μόνος μου και με φίλους για να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα: το 3 εναντίον 3 είναι πρόβλημα.
Ένας αγώνας στο Highguard λειτουργεί ως εξής: δύο ομάδες των τριών παικτών αφιερώνουν λίγο χρόνο για να στήσουν άμυνες στη βάση τους, μετά όλοι ορμάνε σε έναν τεράστιο χάρτη για να βρουν λάφυρα και τελικά τρέχουν όλοι μαζί προς ένα τεράστιο σπαθί που εμφανίζεται κάπου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μία ομάδα για να εισβάλει στη βάση της άλλης. Έπειτα γίνεται μια επιδρομή: η επιτιθέμενη ομάδα προσπαθεί να ανατινάξει βασικά σημεία, όπως σε έναν αγώνα Counter-Strike με περιορισμένες αναπνοές, ενώ οι αμυνόμενοι προσπαθούν να τους εξουδετερώσουν και να σταματήσουν την επίθεση. Στο τέλος, μία ομάδα νικάει και η άλλη χάνει. Οι αγώνες μπορεί να είναι αγχωτικοί και να κριθούν από μια εντυπωσιακή ενέργεια ενός μόνο παίκτη. Κι αυτό είναι πρόβλημα σε φορμάτ 3v3.
Νομίζω πως ένα βασικό στοιχείο των διαδικτυακών ανταγωνιστικών multiplayer παιχνιδιών που δεν συζητιέται πολύ είναι ότι χρειάζεσαι αρκετούς παίκτες για να μπορείς να «ρίξεις» την ευθύνη σε κάποιον άλλον.
Το Battlefield 6, για παράδειγμα, σού δίνει πολλούς άλλους παίκτες στους οποίους μπορείς να ρίξεις την ευθύνη για ήττες ή αργές νίκες. Ακόμα και το Call of Duty, που έχει μικρότερα λόμπι, στις περισσότερες λειτουργίες έχει περισσότερους από 3v3, κάτι που επιτρέπει στους λιγότερο έμπειρους να νιώθουν λιγότερη πίεση να τα πάνε τέλεια. «Εντάξει, υπάρχουν κι άλλοι· δεν καταστρέφω εγώ τον αγώνα!» Κι εγώ, που σε κάποια shooters τα πηγαίνω καλά και σε άλλα όχι, βρίσκω πολύ βοηθητικό το να μπορώ να ρίξω την ευθύνη αλλού ή να μη νιώθω πως είμαι ο μόνος λόγος που χάσαμε.
Το φορμάτ 3v3 του Highguard και η έμφαση σε τακτική ομαδική δουλειά σημαίνει πως δεν υπάρχει πουθενά να κρυφτούν οι παίκτες που μαθαίνουν ή είναι λιγότερο ικανοί. Σε έναν αγώνα, ο τυχαίος συμπαίκτης μου φαινόταν ακόμα να συνηθίζει το παιχνίδι – λογικό, μόλις κυκλοφόρησε – αλλά απέτυχε σε μερικές ομαδικές συγκρούσεις και έχασε μια κρίσιμη μονομαχία 1v1, κάτι που μας οδήγησε στην ήττα. Ο άλλος τυχαίος στο μικρόφωνο δεν ήταν και πολύ ευγενικός. Θα θελήσει αυτός ο λιγότερο έμπειρος παίκτης να ξαναπαίξει;
Το 3v3 επίσης μοιάζει πολύ λίγο για τους τεράστιους χάρτες του Highguard. Τη στιγμή που κάποιος απομακρυνθεί, είναι πολύ πιθανό να πέσει πάνω σε δύο ή τρεις εχθρούς αν προχωρήσει πολύ – μάχη που σχεδόν σίγουρα θα χάσει. Με 4v4 ή 5v5, οι παίκτες θα μπορούσαν να χωριστούν αλλά να έχουν τουλάχιστον έναν συμπαίκτη να τους βοηθήσει. Θα μπορούσε να κάνει την άμυνα της βάσης πιο συναρπαστική, καθώς θα μπορούσες να μοιράσεις πιο ισότιμα τις δυνάμεις σου ανάμεσα στις βόμβες και να χρειάζεται λιγότερη περιστροφή, κάτι που βοηθά όταν παίζεις με τυχαίους χωρίς μικρόφωνο.
Δεν υποστηρίζω πως η Wildlight μπορεί απλώς να μπει, να γυρίσει ένα διακόπτη και να μετατρέψει το Highguard σε 4v4 ή 5v5. Αν όμως η ομάδα ψάχνει τρόπο να προσελκύσει περισσότερους παίκτες και να κάνει πιο εύκολο για τους casual shooter fans να απολαύσουν όσα προσφέρει, πιστεύω πως η αύξηση του αριθμού παικτών σε μια «casual» λειτουργία, μαζί με μερικές ακόμα μικροαλλαγές, θα βοηθούσε πολύ το Highguard να παραμείνει ζωντανό και να μεγαλώσει.