Παίξτε μόνο ένα open-world παιχνίδι τη φορά
Αυτός είναι ένας κανόνας που μερικές φορές παραβιάζω επειδή η δουλειά μου το απαιτεί, αλλά γενικά τον τηρώ όσο περισσότερο μπορώ και με βοηθάει πολύ. Μπορεί να σκεφτείτε «Α, αν παίζω τέσσερα διαφορετικά open-world παιχνίδια ταυτόχρονα, θα τα τελειώσω όλα πιο γρήγορα!» Και ίσως να σας πετύχει. Αλλά για μένα, και νομίζω για τους περισσότερους, το να ισορροπείς τέσσερα μεγάλα open-world παιχνίδια ταυτόχρονα μόνο θα σε καθυστερήσει. Το να κρατάς στο μυαλό σου διαφορετικά συστήματα ελέγχου, αφηγήσεις, μηχανικές και συστήματα προόδου για ένα μόνο open-world παιχνίδι μπορεί να είναι πολύ. Για τρία, τέσσερα ή πέντε παιχνίδια είναι απλώς υπερβολικό.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι το κίνητρο. Το να βλέπεις την πρόοδό σου να αυξάνεται σε κομμάτια μετά από κάθε συνεδρία στο ίδιο παιχνίδι θα σε κρατάει πιθανότατα πιο αποτελεσματικά από το να χτυπάς ελάχιστα πέντε διαφορετικά παιχνίδια ταυτόχρονα. Και πίστεψέ με, ένα μεγάλο μέρος της ολοκλήρωσης των open-world παιχνιδιών είναι το κίνητρο.
Μην κάνεις μεγάλα διαλείμματα μεταξύ συνεδριών
Το να κάνεις μικρά διαλείμματα ενός-δύο ημερών μεταξύ μεγάλων συνεδριών στο τρέχον open-world παιχνίδι σου είναι εντάξει. Μάλιστα, θα σε βοηθήσει να αποφύγεις την εξάντληση και θα σου επιτρέψει να παίξεις άλλα (μη-open-world) παιχνίδια, να διαβάσεις βιβλία, να δεις ταινίες, να βγεις έξω κ.λπ. Τα μικρά διαλείμματα είναι καλά και χρήσιμα. Ειδικά τα διαλείμματα από τα βιντεοπαιχνίδια εντελώς.
Αλλά αν απομακρυνθείς από ένα μεγάλο παιχνίδι όπως το Assassin’s Creed ή το Elder Scrolls για μια ή δύο εβδομάδες, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να ξαναμπείς. Θα νιώσεις σκουριασμένος, δεν θα θυμάσαι τι έκανες ή πού το άφησες και μπορεί ακόμη να πείσεις τον εαυτό σου να μην επιστρέψεις καθόλου. Και ενώ είναι εντελώς εντάξει να σταματήσεις να παίζεις ένα παιχνίδι, κλίκαρες εδώ για συμβουλές για το πώς να τελειώσεις αυτά τα μεγάλα παιχνίδια, και το να δώσεις στον εαυτό σου χρόνο να προχωρήσεις είναι αντιπαραγωγικό.
Αντίθετα, άλλαξε τι κάνεις κατά τη διάρκεια των συνεδριών
Ένα παράδειγμα: Πρόσφατα τελείωσα το Ghost of Yotei. Μου άρεσε πολύ το παιχνίδι, αλλά μερικές φορές επέστρεφα και δεν είχα ιδιαίτερη όρεξη να συνεχίσω. Τέτοιες νύχτες, αντί να τα παρατήσω, έκανα κάτι εντελώς διαφορετικό από την ολοκλήρωση αποστολών ή την ανάληψη παράπλευρων αποστολών.
Μια νύχτα διάλεξα ένα σημείο του χάρτη που είχα αποφύγει και το εξερεύνησα με στόχο να το αποκαλύψω πλήρως από την ομίχλη του πολέμου. Άλλη φορά επικεντρώθηκα στο να εξοντώσω στόχους επικής αμοιβής. Και σε άλλη συνεδρία αφιέρωσα χρόνο στο να βρω περισσότερες θερμές πηγές για να αυξήσω τη μέγιστη υγεία μου. Αυτές οι συνεδρίες ακόμα με έφεραν πιο κοντά στην ολοκλήρωση του παιχνιδιού, αλλά με βοήθησαν επίσης να αποφύγω την εξάντληση και να μην τα παρατήσω στο Yotei. Και χαίρομαι που το συνέχισα, γιατί το παιχνίδι τελείωσε όμορφα.
Μην αγνοείς την κύρια πλοκή
Όλοι αστειεύονται ότι δεν τελείωσαν ποτέ το Skyrim επειδή επικεντρώθηκαν στο περιεχόμενο παράπλευρων αποστολών. Είναι ένα πολύ σχετικό αστείο, γιατί έχει κάποια αλήθεια. Αν επικεντρωθείς μόνο σε όλο το περιεχόμενο παράπλευρων αποστολών σε ένα μεγάλο open-world παιχνίδι, πιθανότατα θα προχωρήσεις πριν δεις τους τίτλους τέλους. Οπότε κάνε ό,τι κάνω κι εγώ και φάε τα ψηφιακά σου λαχανικά. Φρόντισε να ξεκινάς ή να τελειώνεις κάθε συνεδρία ολοκληρώνοντας ένα μέρος της κύριας πλοκής του παιχνιδιού.
Αυτό όχι μόνο θα σε βοηθήσει να φτάσεις στο «τέλος» νωρίτερα, αλλά θα προχωρήσει επίσης τη συνολική αφήγηση και την κατάσταση του κόσμου στα περισσότερα μεγάλα open-world παιχνίδια. Η παρακολούθηση της κύριας πλοκής θα σε βοηθήσει επίσης να ξεκλειδώσεις νέα χαρακτηριστικά, όπλα, περιοχές κ.λπ., και αυτό μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση της εξάντλησης μακροπρόθεσμα. Ακόμη και σε παιχνίδια όπου η κύρια πλοκή είναι βαρετή ή άχρωμη, προσπάθησε να ολοκληρώνεις μία ή δύο αποστολές κάθε φορά που παίζεις. Κάνει καλό. Όπως το μπρόκολο.
Αλλά μην κάνεις μόνο κύριες αποστολές
Μπορεί να σκεφτείς «Λοιπόν, ο πιο γρήγορος τρόπος να τελειώσεις ένα open-world παιχνίδι είναι να κάνεις μόνο τις κύριες αποστολές!» Αλλά η αποκλειστική εστίαση σε αυτό το «χρυσό μονοπάτι» μπορεί να δημιουργήσει τα δικά του προβλήματα. Για παράδειγμα, μπορεί να βρεθείς υποβαθμισμένος σε κάποια παιχνίδια και να δυσκολεύεσαι να ολοκληρώσεις αποστολές. Μπορεί επίσης να χάσεις ολόκληρες περιοχές του χάρτη που είναι γεμάτες με πολύτιμα λάφυρα και ισχυρά όπλα που αξίζει να πάρεις. Και, όπως ήδη αναφέρθηκε, το να κάνεις το ίδιο πράγμα σε κάθε συνεδρία μπορεί να σε εξαντλήσει γρήγορα. Οπότε φάε τα λαχανικά σου, αλλά φάε και λίγη πίτσα και παγωτό, εντάξει; Το αξίζεις. Είναι ένα μακρύ παιχνίδι. Φρόντισε να το διασκεδάζεις!
Σου δίνω άδεια να ψάχνεις λύσεις
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό όταν κάνω κριτική σε ένα παιχνίδι που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, αλλά όταν παίζω open-world παιχνίδια μετά την κυκλοφορία τους, ψάχνω εντελώς απαντήσεις για δύσκολα παζλ ή ενοχλητικούς εχθρούς. Αυτά τα παιχνίδια μπορεί να πάρουν πολύ, πολύ χρόνο για να τελειώσουν, ακόμη κι αν παραλείπεις πράγματα και εστιάζεις πάντα στην πρόοδο. Το να χάνεις δύο ώρες σε μια μάχη με αφεντικό ή σε ένα εκνευριστικά ακατανόητο δωμάτιο παζλ μπορεί όχι μόνο να σε καθυστερήσει, αλλά και να σκοτώσει το κίνητρό σου να συνεχίσεις. Και όπως είπα πριν, η ολοκλήρωση αυτών των μεγάλων παιχνιδιών εξαρτάται από το να διατηρείς ζωντανό και καλά το κίνητρό σου. Οπότε, ψάξε το. Είναι εντάξει, δεν σε κρίνω. Οι μόνοι που θα το κάνουν είναι μαλάκες και, ειλικρινά, τι σημασία έχει τι σκέφτονται;
Αλλά μετά βάλε το τηλέφωνο κάτω
Ξέρω, μόλις σου είπα να ψάχνεις λύσεις, και πιθανότατα το έκανες στο τηλέφωνό σου. Ωστόσο, μόλις βρεις την απάντηση που χρειάζεσαι, βάλε το κάτω. Όταν προσπαθείς να προχωρήσεις σε ένα open-world παιχνίδι, το τηλέφωνο μπορεί να προσφέρει μια διέξοδο σε κάτι άλλο. Τα τηλέφωνα σου δίνουν την ευκαιρία να μιλήσεις με φίλους, να κάνεις doomscroll στο BlueSky ή να δεις γρήγορα βίντεο. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι μικρές αποσπάσεις μπορούν να σε απομακρύνουν όλο και περισσότερο κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας open-world και πριν το καταλάβεις, η νύχτα έχει περάσει κατά βάση με εσένα να κάθεσαι μπροστά σε ένα μενού παύσης να γελάς με TikTok ή να διαβάζεις μαλακίες στα social media. Συγκεντρώσου, Μ. Έχεις παιχνίδι να τελειώσεις!
Τέλος, ξέρε πότε να τα παρατήσεις
Για τα open-world παιχνίδια που δεν χρειάζεται να παίξω για δουλειά, τείνω να χρησιμοποιώ ένα σύστημα τριών ευκαιριών. Αν δεν απολαμβάνω το χρόνο μου με το παιχνίδι σε τρεις διαδοχικές συνεδρίες, τα παρατάω. Αυτή η συμβουλή δεν θα σε βοηθήσει να τελειώσεις ένα συγκεκριμένα ενοχλητικό ή κακό open-world παιχνίδι, αλλά θα σε απελευθερώσει να εστιάσεις σε open-world παιχνίδια που μπορεί πραγματικά να απολαύσεις και να τελειώσεις. Επίσης, πρόσεχε για σημάδια ότι αποσύρεσαι. Αν παρατηρήσεις ότι περνάς πολύ χρόνο περιπλανώμενος χωρίς να κάνεις τίποτα, ίσως είσαι έτοιμος να προχωρήσεις και να περάσεις τον περιορισμένο σου χρόνο σε ένα διαφορετικό μεγάλο παιχνίδι.
Τελικά, μπορείς να αναγκάσεις τον εαυτό σου να παίξει 50 ώρες κάτι και ίσως να το τελειώσεις σε δύο μήνες και να μισείς κάθε στιγμή, ή μπορείς να δώσεις σε ένα παιχνίδι τρεις ευκαιρίες και αν αποτύχει, να προχωρήσεις και να απολαύσεις τη ζωή σου. Για μένα, αυτή είναι μια εύκολη επιλογή.