Για μένα, έχω δύο παιχνίδια που παραμένουν καρφωμένα στο backlog μου σαν μικρά αγκάθια που δεν βγαίνουν. Το πρώτο είναι ένας σχετικά πρόσφατος τίτλος: το Cyberpunk 2077.
Έχω πλέον προσπαθήσει τρεις φορές ξεχωριστά να ξεκινήσω το Cyberpunk 2077. Και κάθε φορά φτάνω περίπου στις δύο-τρεις ώρες, στο σημείο που το παιχνίδι γίνεται πλήρως «ανοιχτός κόσμος», και μετά το παρατάω γρήγορα. Υπάρχει κάτι στην πόλη και στον κόσμο του Cyberpunk 2077 που μου φαίνεται άψυχος και ανιαρός. Το περπάτημα μέσα του δεν μου κάνει τίποτα. Μετά προσπαθώ να εξερευνήσω και να βρω αποστολές, αλλά βαριέμαι και σταματάω. Αυτό με εκνευρίζει πολύ. Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων την άποψη εμπιστεύομαι πολύ και λατρεύουν το Cyberpunk 2077. Το έχουν παίξει πολλές φορές. Κι εγώ δεν μπορώ ούτε να ξεπεράσω τα πρώτα λεπτά. Ίσως ποτέ να μην το βγάλω από τη λίστα μου.
Το άλλο παιχνίδι στο backlog μου είναι παλιό: το Daggerfall. Είμαι μεγάλος φαν των παιχνιδιών Elder Scrolls, αλλά ξεκίνησα με το Morrowind. Κάθε φορά που προσπαθώ να παίξω το Daggerfall, ακόμα και την εξαιρετική Unity έκδοση, απλώς δεν μπορώ να προχωρήσω με τα αρχαία mechanics, τα μενού και τις παλιές ιδέες σχεδιασμού. Κι εδώ όμως ξέρω ανθρώπους που το λατρεύουν και το θεωρούν πολύ ξεχωριστό. Κι εγώ, ως μεγάλος φαν των Elder Scrolls, θέλω να το ζήσω. Δυστυχώς, δεν έχει συμβεί ακόμα, παρά τις αρκετές προσπάθειες τα τελευταία χρόνια.
Πάντως, γράψτε στα σχόλια ποια παιχνίδια του backlog σας δεν φεύγουν με τίποτα και πείτε μας γιατί είναι καρφωμένα για πάντα στη λίστα σας.