Ενώ στηρίζει την πρόθεσή του, ο τεχνικός καλλιτέχνης λέει ότι «το διατύπωσα άσχημα και μέρος του θυμού μου στράφηκε λάθος». Ο Sobel αναγνωρίζει ξανά ότι «πολύ σκοτεινές γωνιές» της διαδικτυακής συζήτησης θα μπορούσαν να «επιταχύνουν το χρονοδιάγραμμα της αποτυχίας μας», αλλά—παρόλο που δεν το είχε πει στην αρχική του ανάρτηση—προσθέτει «αλλά δεν ήταν η κύρια αιτία».
«Υπήρχαν πολλά στοιχεία», λέει, «και δεν υπάρχει τρόπος να ξέρουμε πώς θα είχε εξελιχθεί υπό διαφορετικές συνθήκες».
Όλη αυτή η κατάσταση είναι τόσο εξοργιστική, δεδομένου ότι τα αρχικά παράπονα του Sobel αναγνώριζαν τη ζοφερή αρνητικότητα και την κακοποίηση που εκείνος και οι συνάδελφοί του είχαν υποστεί ως αποτέλεσμα μιας συντονισμένης εκστρατείας μίσους ενάντια σε ένα παιχνίδι, πολύ πριν το παίξει κανείς, και πρότεινε ότι αυτό θα μπορούσε να έπαιξε ρόλο στο να πληγωθούν οι πιθανότητες του παιχνιδιού. Συνήθως, αυτές οι «πολύ σκοτεινές γωνιές» του διαδικτύου καυχιούνται με απόλυτη χαρά όταν αντιλαμβάνονται ότι οι εκστρατείες τους έβλαψαν ένα παιχνίδι, ενθουσιασμένοι που αναγνωρίζουν τη δύναμη που έχουν οι «gamers» στην τύχη των κυκλοφοριών, οπότε το να στοχοποιείται αυτός που συμφωνεί (ανεξάρτητα από το πόσο ανακριβώς) είναι παράλογο. Όπως συνέβη, το Highguard πιθανότατα είδε περίπου 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους να το παίζουν τις πρώτες μέρες, με αιχμή ταυτόχρονων παικτών γύρω στις 100.000, αλλά αυτοί οι άνθρωποι δεν επέστρεψαν, γεγονός που υποδηλώνει ότι απλώς δεν ήταν ένα παιχνίδι που ήθελαν να παίξουν. Ωστόσο, δεν υπάρχει περιθώριο αμφιβολίας ότι τα έντονα επίπεδα χολής που στόχευαν το πρότζεκτ χρωμάτισαν την εμπειρία και, τουλάχιστον, δεν βοήθησαν. Είχε προκαθοριστεί να είναι το «επόμενο Concord», πολύ πριν το δοκιμάσει κανείς, και αυτό κοστίζει.
Είναι μυστήριο γιατί οποιοσδήποτε θα επαναφέρει έναν λογαριασμό X αυτή τη στιγμή, αλλά ο Sobel λέει ότι εκτιμά τις συνδέσεις που έχει κάνει εκεί. Ευτυχώς, έχει ορίσει τις απαντήσεις του να εμφανίζονται μόνο σε ακόλουθους.