Η δεκαετία του 2000 σηματοδότησε μια νέα αυγή για το κονσόλ gaming. Το PlayStation 2, το Xbox, το GameCube και ακόμη και το Dreamcast διεύρυναν τους ορίζοντες του τι θα μπορούσε να ξεδιπλωθεί στην τηλεόραση του σαλονιού. Ήταν η χρυσή εποχή και για τις έντυπες εκδόσεις, με τον εξειδικευμένο Τύπο να αποτελεί το καλύτερο παράθυρο μεταξύ των παικτών και αυτού του ανεγγράφτου μέλλοντος. Το Electronic Gaming Monthly (EGM) ήταν ένα από τα μεγαλύτερα στα ράφια και το 2001 θα επιδείκνυε τα διαπιστευτήριά του με ένα πανέμορφο, πρωτότυπο εξώφυλλο από τον καλλιτέχνη του Final Fantasy, Yoshitaka Amano. Αποδείχθηκε ότι η τοποθέτησή του στα ράφια ήταν κάπως τυχαία.
Μετά το σοκ που προκάλεσε το Final Fantasy VII στους κατόχους PlayStation, η εμβληματική σειρά της SquareSoft βρήκε επιτέλους δημοφιλία στο εξωτερικό που ως τότε ήταν άπιαστη εκτός Ιαπωνίας. Η πρώτη της εμφάνιση στις κονσόλες νέας γενιάς επρόκειτο να είναι καυτό γεγονός, με τη νέα πιστότητα και επεξεργαστική ισχύ να μπορούν να αποδώσουν αυτές τις περιπέτειες, τις κατορθώσεις και τις οικειότητες καλύτερα από ποτέ. Υλικό για εξώφυλλο, σίγουρα.
Στο EGM, ο τότε αρχισυντάκτης Dan «Shoe» Hsu ήθελε κάτι ξεχωριστό για το Final Fantasy X. «Ο Shoe ήθελε να δει αν μπορούσαμε να αναθέσουμε έναν πίνακα του Amano για το εξώφυλλο και τα πράγματα περιπλέχθηκαν γιατί χρειαζόμασταν την άδεια της Square», έγραψε ο James Mielke, γνωστός απόφοιτος του EGM. «Επιπλέον, μας κόστισε 10.000 δολάρια, όταν ο μέσος προϋπολογισμός για το εξώφυλλο ήταν ουσιαστικά μηδενικός.»
Εκπληκτικά, ο εκδότης ZiffDavis έδωσε το πράσινο φως. Ο Mielke επιμελήθηκε προσωπικά τη δημιουργία του εξωφύλλου, με τον Amano να ολοκληρώνει το έργο πολύ πιο γρήγορα από ό,τι αναμενόταν. Ο Amano χρησιμοποίησε φύλλα χρυσού για τον πίνακα, κάτι που ο εκτυπωτής του EGM δυσκολεύτηκε να αποδώσει πιστά. Παρ’ όλα αυτά, η ιδιαίτερη όψη του τελικού εξωφύλλου παρέμεινε εξίσου γοητευτική.
Αυτό δεν ήταν το μόνο πρόβλημα. Σύμφωνα με το νήμα του Hsu, το εξώφυλλο του Amano προοριζόταν να σταλεί σε όλους τους συνδρομητές του EGM, με μόνο το 25% να διατίθεται στο λιανεμπόριο, παίρνοντας ένα μάθημα από την έκρηξη των σούπερ-ηρώων κόμικς των ’90s. «Ήθελα να είναι πολύ αποκλειστικό και σπάνιο. Και σκεφτόμουν ότι το μη-Amano εξώφυλλο θα ήταν πιο mainstream ούτως ή άλλως», έγραψε ο Hsu. «Κάτι παρεξηγήθηκε στο δρόμο.»
Αντ’ αυτού, ο εκδότης κατάλαβε ότι ήθελαν το Amano να καταλαμβάνει το 25% όλων των εξωφύλλων συνολικά. Έτσι, κάποιοι συνδρομητές έλαβαν το τυπικό τεύχος, με ένα αρκετά καλό κεντρικό σχέδιο της Yuna, ενώ τα ράφια του λιανεμπορίου γέμισαν με την πιο ζωγραφική εκδοχή.
Αν και κάποιοι από αυτούς τους συνδρομητές ένιωσαν απογοητευμένοι, συνολικά αποδείχθηκε ένα ευτυχές λάθος. Οι αναγνώστες φάνηκαν ενθουσιασμένοι από την πανέμορφη έκπληξη και οι πωλήσεις εκτοξεύτηκαν, καθιστώντας το ένα από τα πιο εμπορικά τεύχη του EGM. Ακόμη και ο νεοσύστατος ψηφιακός ανταγωνιστής IGN το ανέφερε. Η ZiffDavis επέτρεψε μια δεύτερη ανάθεση στον Amano δύο χρόνια αργότερα για ένα εξώφυλλο «Final Fantasy Everything». Ο Mielke απλώς χαίρεται που βλέπει την τέχνη να εντάσσεται στη Ζippo κουλτούρα.
Δυστυχώς, ο νέος αιώνας δεν ήταν ιδιαίτερα φιλικός στον έντυπο εξειδικευμένο Τύπο. Η έντυπη έκδοση του EGM σταμάτησε το 2009, με τον αγαπημένο του ψηφιακό αντίστοιχο 1UP.com να κλείνει λίγο αργότερα, το 2013. Ωστόσο, η κληρονομιά του επιζεί. Μια χρηματοδοτούμενη από το κοινό ανθολογία του EGM συγκέντρωσε 1,7 εκατομμύρια δολάρια, με τους τόμους να οδεύουν προς το τυπογραφείο σύντομα. Ο Mielke ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα κυκλοφορήσει μια βιογραφία του συνθέτη του Final Fantasy, Nobuo Uematsu, μέσω της Viz. Ο Amano, εν τω μεταξύ, φαίνεται να απολαμβάνει ακόμη τις εναλλακτικές εκδοχές εξωφύλλων, έχοντας δημιουργήσει πολλές για κόμικς της DC τα τελευταία χρόνια.
Παρ’ όλα αυτά, η έντυπη σελίδα του παιχνιδιού λείπει πολύ. Πέρα από την πανέμορφη τέχνη και το μελάνι, πρόσφερε ένα επίπεδο ανακαλυψιμότητας νέων παιχνιδιών πιο κομψό από τον σημερινό νόμο της ζούγκλας.